liściastych. W przeszłości ikony pisano tylko na drewnie lipowym, ale z upływem czasu zaczęto używać niemal każdy rodzaj drewna, również topolę, która niegdyś była postrzegana jako ulubione miejsce korników.

„Etap II”
Rozrysowanie wizerunku – czyli tworzenie konturu osób, które s± przedstawiane na ikonie. Kontur, który się tworzy na samym początku, nie jest idealny. Wszystko dopiero jest w trakcie tworzenia i ewentualne delikatne poprawki można nakładać w późniejszym czasie... – tłumaczy pani Agnieszka.

„Etap III”
Płótno jest pokrywane wieloma warstwami w krótkim odstępie czasu (nakładany jest na nią tzw. Lewkas, czyli wymieszana kreda). Trwa to bardzo długo, bowiem każda warstwa przed nałożeniem następnej musi dokładnie wyschnąć, aby w ikonie nie powstały żadne ubytki. Następnie trzeba wyszlifować ikonę. Obecnie używa się do tego szlifierki, choć dawniej wykorzystywano do tego pumeks, wełnę owczą i piasek. Niekiedy potrzebne jest wykonanie wgłębienia w desce (tzw. „kowczeg”), w którym powstaje wizerunek.

„Etap IV”
Przygotowanie do złocenia i złocenie – po około 1,5 godziny od momentu rozrysowania wizerunku i przygotowania obrysu, można przystąpić do złocenia ikony... Elementy, na które ma być nałożone złoto są pomalowane tzw. pulmentem, czyli klejem zawierającym czerwone glinki. – mówi tuż przed rozpoczęciem złocenia pani Agnieszka.

„Etap V” - wykończenie detali